Een stilleven, suggestief, misschien wel erotisch, dat is een eerste indruk bij een schilderij van Ina van Zyl (1971). Nader bekeken wekt haar werk een tegenstrijdig gevoel van verlangen, eenzaamheid en schaamte op. Voor de Projektenzaal van het Gemeentemuseum maakt Ina van Zyl een installatie onder de titel Schaamstukken die bestaat uit schilderijen van realistische uitsneden van schaamstreken, mannelijk en vrouwelijk, afgewisseld met beeltenissen van bijvoorbeeld een weelderige roze bloem, een donkere vrucht of een walnoot. Shockerend zijn ze niet. Het zijn details van het leven die door de uitvergroting soms bijna abstract worden. Het subtiele spel met de verf maakt haar werk introvert, al zijn woede en agressie nooit ver weg.