‘De postbode vertelt’ is zo’n doorslaand succes dat het museum heeft besloten de drukbezochte tentoonstelling een vervolg te geven en zelfs uit te breiden. Deel twee van de expositie heet, heel toepasselijk, Nieuwe onderdelen van de tentoonstelling zijn een film over het postverkeer in 1950 en het kunstproject ‘Ode aan de postbode’' van de Zutphense kunstenares Nicolette Paris.

Film
De zwart-wit film van dertig minuten toont de verwerking van een brief en een pakketje bij de posterijen in de goeie oude tijd: het schrijven en posten van de brief, de behandeling daarvan op het postkantoor, de verzending per trein naar de plaats van bestemming en de bezorging door de postbode. Het pakketje gaat in een zak naar het stationspostkantoor en per trein, PTT-bestelwagen en postbode op de fiets naar de geadresseerde.

Kunstproject
Nicolette Paris is sinds begin dit jaar bezig met ‘Ode aan de postbode’. Het kunstproject vormt haar reactie op de steeds verder voortschrijdende online maatschappij, waarin computers en mobieltjes regeren. Vanaf 18 maart stuurt Nicolette elke dag via diverse brievenbussen geschilderde portretten aan postbezorgers. Ze laat de kaarten door bereidwillige voorbijgangers in de bus doen. Op de achterkant van zo’n portret schrijft ze hoe fijn ze het vindt dat de postbode nog bestaat en vraagt ze de ontvanger de kaart aan haar terug te sturen voorzien van mooie stempels en een zelfgemaakte tekst. Zo ontvangt ze bijna dagelijks leuke post. Ze heeft inmiddels 94 portretten laten posten en op de meeste ervan kreeg ze een reactie. Ze wil in totaal honderd kaarten opsturen. De laatste zes laat ze in Ede en omgeving in de brievenbus doen met als retouradres niet haar eigen huis, maar het Historisch Museum Ede. Het is de bedoeling dat het honderdste portret tijdens de tentoonstelling ‘De postbode vertelt door’ aankomt. Een groot aantal van haar portretten, inclusief de foto’s van mensen die ze op de bus deden, hangt ter bezichtiging aan een wand in het Historisch Museum Ede.

Hart onder de riem
‘De postbode vertelt door’ is net als voorganger ‘De postbode vertelt’ vooral bedoeld om de postbodes, die moeilijke tijden doormaken, een hart onder de riem te steken. Het beroep van postbezorger staat onder zware druk. Bij PostNL (opvolger van PTT, KPN en TNT) verdwijnen tot en met 2013 elfduizend banen. Er vallen drieduizend gedwongen ontslagen en de postbezorging wordt overgenomen door parttimers. Om de postbestellers te steunen is in het museum een ’knuffelwand’ neergezet, waarop bezoekers met briefjes, tekeningen en andere uitingen hun medeleven met de bedreigde beroepsgroep kunnen betuigen. Een soort monument voor de postbode, dus. Van de mogelijkheid een ondersteunend gebaar te maken richting postbezorgers is de afgelopen maanden massaal gebruik gemaakt.

De vele reacties komen uit het hele land en zelfs van daarbuiten. Zo is er een symapthiebetuiging uit Spanje en een uit Amerika. ‘’Ik kom uit Amerika, en hoewel ik niet van hier ben, heb ik veel waardering voor de mensen van de post”, luidt die laatste. Bezoeker Bram schrijft in een briefje: ‘’Hiermee wil ik graag de postbode bedanken, die mij vroeger altijd ’elastiekjes’ (rekkertjes) gaf. Je kon er altijd zo fijn mee schieten. Ik wens alle postbodes veel sterkte toe.”

Met name kinderen hebben hun postbodecreaties op de wand achtergelaten. Verona heeft een prachtige tekening gemaakt en legt uit wat die voor stelt: ‘’Dit is een regenbui, waar die arme postbode doorheen moet om onze post te brengen”'. Hannah laat weten: ‘’Ik ben een meisje van elf jaar en ik mail best wel vaak, maar stiekem vind ik post veel leuker.” Een andere hartverwarmende oppepper luidt: “Postbode, ik hoop dat jullie nog blijven. Wie schrijft blijft. Zet ‘m op.” Mevrouw B. Kamperman heeft een compleet gedicht ten gunste van de postbode thuis op de computer voorbereidt. Mevrouw De Groot steekt haar mening over het verdwijnen van de postbode niet onder stoelen of banken getuige haar hartekreet: ‘’Mijn opa was postbode en mijn man werkt inmiddels vanaf augustus 1965 als postbode en nu als postbezorger. Ik heb van dichtbij meegemaakt hoe een mooi bedrijf kapot is gemaakt en hoe kennis is verdwenen. Het gaat om de aandeelhouders en de winst. Ik wens alle overcomplete postbodes veel sterkte. Fijn dat dit museum aandacht besteedt aan dit mooie beroep.” Opmerkelijk is dat tot nu toe veel ex-postbodes de nog lopende eerste editie van de postbodetentoonstelling hebben bezocht. Op aanvraag kunnen bezoekers een rondleiding krijgen van enkele ex-postbodes.