De Amerikaanse kunstenaar Chuck Close (1940) is sinds de jaren zeventig wereldberoemd met zijn meer dan levensgrote fotorealistische schilderijen. De Kunsthal toont met ruim honderddertig portretten, vanaf 1972 tot nu, een uitgebreid overzicht van zijn ‘gedrukte’ werken in verschillende technieken zoals mezzotint en spitbite ets, hout- en linosnede en textiel-  en papierpulpverwerking. De portretten zijn gemaakt naar foto’s, van zichzelf, familie, vrienden en kunstenaars zoals Philip Glass, Lucas Samaras en Alex Katz. In zijn werken komen ambachtelijke druktechnieken en de nieuwste technische hoogstandjes samen met als hoogtepunt Close’s recent geproduceerde fotorealistische tapijten. Het resultaat is een visueel spektakel van moderne portretkunst, waarbij het creatieve proces van het concept tot aan de definitieve versie te volgen is.

Nieuwe uitingsvormen
Close zoekt voortdurend naar nieuwe uitingsvormen en het experimenteren met druktechnieken maakt een belangrijk deel uit van zijn oeuvre. Binnen zijn grafische werk zoekt hij voortdurend de grenzen van het medium op zoals bijvoorbeeld het portret van zijn dochter Georgia, dat hij van papierpulp in verschillende grijstinten maakte. Zijn fascinatie voor portret komt deels voort uit het feit dat hij moeite heeft om gezichten te herkennen (gezichtsblindheid). Het gaat hem in zijn werk niet om de ‘hoofden’ zelf, maar om de waarneming ervan. Het grafische werk van Close is vernieuwend en van grote invloed geweest op de generaties na hem. Kunstwerken van Close zijn in collecties van vele musea opgenomen waaronder de National Gallery of Art (Washington D.C.), Museum of Modern Art (New York), het Guggenheim Museum (New York) en de Tate Gallery (Londen).