The Cell That Doesn't Believe In The Mind That It's Part Of, een solo-tentoonstelling van Chris Evans, presenteert een oeuvre dat zowel een vermeende autonomie als een maatschappelijke opdracht van de kunstenaar aan de orde stelt. De bestaande werken en nieuwe producties in deze tentoonstelling onderzoeken de ruimte waarin verschillende vormen van patronaat - met een privaat, bedrijfsmatig of sociaal karakter - en kunst elkaar ontmoeten. In weerwil van de bevochten autonomie en de afwezigheid van een opdrachtgever, is voor Chris Evans het hedendaagse kunstwerk nog onverminderd uitkomst van complexe maatschappelijke machtsverhoudingen.