De Nederlandse natuur is versnipperd door onder andere (water)wegen en
verstedelijkte gebieden. De mens kan zich goed door ons landschap verplaatsen door wegen, bruggen, tunnels en zebrapaden. Maar hoe is dat geregeld in de dieren- en plantenwereld? De realisatie van een ecologisch netwerk is voor veel plant- en diersoorten noodzakelijk om te overleven. De tentoonstelling ‘Leefruimte voor mens en dier’ gaat ook over robuuste verbindingen, agrarisch natuurbeheer, het regionale, nationale en internationale karakter van de problematiek en de samenhang met onder andere klimaatsveranderingen. Eén en ander wordt uitgelegd aan de hand van migratieproblemen in ons land voor de otter, das, roerdomp en edelhert. De lesexpositiezaal en het bijbehorende educatieve programma zijn met name ontwikkeld voor het onderwijs.

Barrières voor dieren ook internationaal probleem
Dieren moeten zich steeds verplaatsen. Ze zoeken voedsel, soortgenoten of nieuw leefgebied. Ons natuurlandschap is sterk versnipperd. Bebouwing, wegen, kanalen en hekken vormen barrières voor dieren. Als edelherten ’s winters in bossen niet genoeg voedsel vinden, trekken ze naar rivierdalen. Dat is hun natuurlijk gedrag. Maar de edelherten in Nederland leven in natuurparken, omgeven door hekken en wegen. Daardoor is de natuurlijke seizoenstrek onmogelijk. Ook jonge dassen hebben last van onze versnipperde natuur. Als de jongen volwassen worden gaan ze op zoek naar een nieuwe leefplek. De enorme toename van het verkeer maakt veel verkeersslachtoffers onder de dassen. Dit is een internationaal probleem. Dieren en planten letten bij hun trektochten niet op kunstmatige landsgrenzen. Daarom werken de Europese landen samen om hun natuurgebieden met elkaar te verbinden. Het geeft planten en dieren meer leefruimte.