Hendrik Jan Wolter (1873-1952) was een van Nederlands grootste postimpressionistische schilders. Vooral zijn stads- en havengezichten zijn indrukwekkend. Zijn beste werken doen niet onder voor een Monet of een Pisarro. Een selectie van zijn werk is nu te zien in Museum De Wieger.

 Wolter volgde aanvankelijk een opleiding tot officier aan de Militaire School in Haarlem, maar zijn muzikale en kunstzinnige moeder bewerkstelligde dat hij zijn militaire opleiding kon opgeven, waarna hij zich op de beeldende kunst stortte. Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen. Tijdens zijn studie maakte hij kennis met het pointillistische werk van Seurat, Signac en Van Rysselberghe, wier invloed zich in zijn latere werk deed gelden. Maar het was vooral het werk van Monet en Pisarro dat hem diepgaand heeft beïnvloed.

Omstreeks 1910 trok hij naar de Engelse kusten van Cornwall en Devon om er de kleurrijke vissersboten in de haventjes van Polperro, Lynmouth en St. Ives te schilderen. Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog betrok hij een atelier aan de Amsteldijk in Amsterdam, met een indrukwekkend uitzicht op de Amstel, de Hoge Sluis en in de verte het Amstelhotel en Carré, dat hij vaak en in alle weersomstandigheden heeft geschilderd. Zijn schildersplezier spat van het doek. In Amsterdam ontstonden de hoogtepunten uit zijn oeuvre die de vergelijking met de impressionisten van de negentiende eeuw kunnen doorstaan.