Museum Het Rembrandthuis

Rembrandt

Toen Rembrandt hier in 1639 met zijn vrouw Saskia van Uylenburgh kwam wonen, verkeerde hij op het hoogtepunt van zijn roem: hij onderhield contacten in de hoogste kringen en hij zat bepaald niet om opdrachten verlegen. Op dit adres ontstonden wereldberoemde schilderijen (De Nachtwacht) en prenten (De Honderdguldenprent) en ontvingen tientallen zeventiende-eeuwse kunstenaars hun opleiding in het grote atelier op de eerste verdieping.

Collectie

Behalve een gevierd kunstenaar en een gezocht leermeester was Rembrandt een hartstochtelijk verzamelaar. Zijn huis bood onderdak aan een adembenemende collectie schilderijen, prenten, rariteiten en andere kunstvoorwerpen. Door zijn royale manier van leven en het afnemen van de opdrachten werd Rembrandt in 1658 gedwongen zijn huis in de Jodenbreestraat te verkopen en te verhuizen naar een eenvoudige woning in de Jordaan.

Restauratie

Aan het begin van de twintigste eeuw was Rembrandts woonhuis sterk in verval geraakt. Een grondige restauratie, uitgevoerd tussen 1907 en 1911, redde het pand. Het huis werd gebruikt als museum, waar de prenten van Rembrandt werden tentoongesteld. In 1998 werd aan het huis een nieuwe, moderne museumvleugel toegevoegd. Het interieur van het voormalige woonhuis is nu zoveel mogelijk teruggebracht in de stijl uit de tijd dat Rembrandt er woonde en werkte. Zeventiende-eeuwse meubelen en gebruiks- en kunstvoorwerpen geven een indruk van de bezittingen van Rembrandt toen hij in 1656 failliet ging.

Hoogtepunten uit de collectie etsen van Rembrandt zijn permanent in de nieuwe vleugel te bezichtigen. Daarnaast vinden in deze vleugel regelmatig gevarieerde, wisselende exposities plaats.

Rembrandts etsen

Naast een omvangrijk oeuvre van schilderijen en tekeningen vervaardigde Rembrandt van Rijn zo?n 290 prenten. Zijn meesterschap op dit vlak is onomstreden; algemeen geldt hij als een groot etskunstenaar, zo niet als de allergrootste. Rembrandt verwierf al tijdens zijn eigen leven een Europese bekendheid, juist door zijn grafische werk, dat vanwege de reproduceerbaarheid een veel grotere verbreiding kende dan zijn schilderijen of tekeningen.

Net als andere grote prentkunstenaars, zoals Albrecht Dürer, Lucas van Leyden en Hendrick Goltzius, toont Rembrandt zijn grootste kunnen in prenten met een bijbelse inhoud, speciaal die bij het Nieuwe Testament. Hoewel de bijbelse voorstellingen de grootste groep vormen binnen Rembrandts grafische oeuvre, beperkte hij zich hier geenszins toe. Nagenoeg alle andere onderwerpen zijn bij hem vertegenwoordigd: landschap, portret, genre, naakt, mythologie en zelfs stilleven.