Rein Pol (1949) laat zich inspireren door de alledaagse werkelijkheid. Terugkerende onderwerpen  zijn treinen, muziekinstrumenten, objecten in vitrines en (zelf)portretten, die vaak op typisch ‘Polliaanse’ wijze een eigen leven leiden. Want hoewel hij zeer naturalistisch schildert, is zijn werk niet per se natuurgetrouw te noemen. Pol modelleert de wereld om ons heen naar zijn innerlijke beeld, waarin werkelijkheid en fantasie een poëtische eenheid vormen. Zo kan bijvoorbeeld een trein of trommel ook worden gezien als zelfportret.  Speciaal voor de tentoonstelling in Eelde maakte de schilder een zes meter brede ‘Pollegorie’, waarin hij en andere Noordelijke Realisten de acteurs in even boeiend als absurdistisch verhaal zijn.