Veel van de thema's die het actuele politieke denken domineren leiden tot de onheilspellende constatering dat 'humaniteit' een historisch subject is geworden, niet langer richtinggevend voor hedendaagse economische en politieke overwegingen. Giorgio Agambens begrip van 'het naakte leven' bijvoorbeeld, gaat uit van het failliet van de universele verklaring van de mensenrechten: het lukt de mensheid niet om vast te houden aan haar eigen principes van vrijheid en gelijkheid. Maurizio Lazzarato's notie van 'immateriele arbeid', duidt op een zich steeds verder vervreemden van de wereld van haar materiele vorm en concrete fundamenten. De oproep die uit de tentoonstellingstitel 'Remember Humanity' (herinner je de menselijkheid) spreekt, verwijst daarom naar een hedendaagse conditie waarbinnen humaniteit een historisch subject is geworden, in plaats van deel van onze objectieve werkelijkheid.

Gefragmenteerde bestaanswijzen
De tentoonstelling Remember Humanity neemt deze hypothese als uitgangspunt en bevat werk van kunstenaars die 'ons' heden benaderen als een veld van gefragmenteerde bestaanswijzen en opzichzelfstaande belangen. Samen leveren zij een indruk van de manier waarop de constructie van de wereld en de constructie van de idee van menselijkheid met elkaar samenhangen. De geselecteerde werken zijn niet uit op een nostalgische bevestiging van 'humaniteit', en ook niet om het te 'redden' uit het archief van verloren ideeen. Meer centraal in de logica van het werk staat een onderzoek naar hoe het begrip 'menselijk' is geconstrueerd, in tegenstelling tot het dier, tot gekte en de idee van het primitieve, in contrapositie tot oorlog, alsook in een omarming van 'werk' en 'bewustzijn'.

Kunstenaars: Ziad Antar, Julieta Aranda, Miroslaw Balka, Milena Bonilla, Lee Bul, Luke Fowler, Minouk Lim, Goshka Macuga, Kent Monkman, Christodoulos Panayiotou, Julika Rudelius, Michael Stevenson, Rosemarie Trockel.