Het 30 jarig bestaan van het museum is aanleiding om terug te blikken, maar op een geheel andere manier dan vijf jaar geleden. Toen werd er  uitgepakt met o.a. een keuze uit alle exposities die tot op dat moment in het museum te zien waren geweest. Nu is gekozen voor een andere benadering.

De schenkers
Elk museum houdt zich bezig met het uitbreiden van de collectie. Het budget van het museum is geheel afhankelijk van donaties. Dat is echter geen beletsel gebleken om in drie decennia een collectie op te bouwen die zijn gelijke in de sleepvaartwereld (en dan gaat het letterlijk over de hele wereld) niet kent. Om maar een voorbeeld te noemen: van een schoenendoos met briefkaartfoto’s, waarmee in 1979 werd begonnen beschikt het museum thans over ca. 100.000 foto’s, negatieven en andere afbeeldingen, grotendeels ook nog eens gedigitaliseerd.  Een belangrijk deel van dat materiaal werd geschonken. Dat kunnen schenkingen zijn uit maritieme nalatenschappen, schenkingen van sleepvaartmaatschappijen, complete archieven die zijn geschonken door particulieren of slechts enkele exemplaren die op een goede dag aan de dienstdoende suppoost werden overhandigd met de woorden : “Daar zullen jullie wel belangstelling voor hebben”. In veruit de meeste gevallen was dat inderdaad zo. De nieuwe tentoonstelling wil een beeld geven van hetgeen de afgelopen jaren werd geschonken met daarbij de nadruk op de laatste vijf jaar.  De namen van de schenkers zijn bij de voorwerpen e.d. vermeld. Op die manier worden de schijnwerpers ook eens op hen gericht.

De collectie
Niet alleen fotowerk werd aan het museum geschonken. Onder andere ook documentatie, diploma’s van vaders en grootvaders, scheepsjournalen, diverse voorwerpen afkomstig van intussen gesloopte sleepboten, correspondentie, bergingsrapporten, boeken, albums, monsterboekjes, complete kompassen, sextanten, zeekijkers, radioapparatuur, simulatieprogramma’s met bijbehorende schermen, bouwtekeningen, scheepsmodellen, maquettes, scheepsklokken, een telegraaf, opgedoken voorwerpen, schilderijen en de scheepsbellen van ooit beroemde slepers werden aan het museum cadeau gedaan, om maar eens een willekeurige keuze te maken uit de in de jaarverslagen gepubliceerde lijsten van schenkingen. In een erkend museum zoals het sleepvaartmuseum dienen alle schenkingen te worden geregistreerd door middel van een schenkingsakte. Het is daarom betrekkelijk eenvoudig de oorsprong van alle curiosa en documentatie terug te vinden. De diversiteit van de schenkers is zonder meer opmerkelijk.

Dertig jaar schenkingen
Het museum ging in 1979 van start met uitsluitend geleende scheepsmodellen. Dat is intussen wel veranderd. Het enige sleepvaartmuseum ter wereld staat in Maassluis en bezit thans meer dan 130 modellen van uiteenlopende typen slepers en duwboten. Ook wat betreft deze categorie werd een belangrijk deel geschonken. Bovendien staan er in de zalen en de depots nog eens enkele tientallen in langdurig bruikleen. Zoveel mogelijk van die fraaie modellen worden daadwerkelijk getoond. Over elk model is een verhaal te vertellen. Dat gebeurt dan ook bij rondleidingen die in geval van groepsbezoek zijn af te spreken. Daarnaast is er, zoals gebruikelijk bij iedere expositie, een uitgebreide geïllustreerde tentoonstellingswijzer geschreven, waarin de geschiedenis van een groot deel van de schenkingen uit de doeken wordt gedaan.