Streekmuseum De Oude Wolden

Geschiedenis

De geschiedenis van het Oldambt is de geschiedenis van het gaan. Toen de Groningse veeboeren, gedwongen door de runderpest, in de negentiende eeuw massaal overschakelden op de productie van graan, veranderde de inrichting van landschap en maatschappij rigoureus. Boeren en arbeiders vormden tot die tijd een hechte gemeenschap; de arbeidersgezinnen woonden vaak bij de boer in.

Boerderijen als kastelen

Naarmate de boeren rijker werden - dankzij  de industriele revolutie en de stijgende marktprijzen boekten ze grote winsten - groeide echter de afstand. De arbeiders werden verbannen naar kleine huisjes op de armere gronden en de boeren lieten hun woonhuizen uitbouwen tot de monumentale Oldambster boerderijen, zoals je die her en der in Bellingwolde en omgeving nog ziet staan. De boer werd de heer, de boerin een dame. Hij deed zaken en leidde het bedrijf, zij speelde muziek en las gedichten.

Poesiealbums en armenbrieven

De arbeiders werkten 's zomers van ochtendstond tot avondrood op het land, vrouwen en kinderen net zo hard als mannen. 's Winters had de boer geen werk voor ze en moesten ze maar zien hoe ze aan de kost kwamen. Ze leefden met hun grote gezinnen in kleine huisjes, ver van de statige hoofdweg.
Hun armoede was vaak schrijnend en in uiterste nood wendden de vrouwen zich soms tot het armenhuis 'Weldoen' in Blijham.

Collectie

In de streekcollectie van het museum vind je een aantal aangrijpende voorbeelden van hun verzoeken om 'onderstand'. Hoe groot is het contrast met de zijden kostuums, de fijn gedecodeerde poesiealbums en de geïllustreerde Parijse modebladen van de boerendames uit dezelfde tijd. Ook die vind je in het museum.