Letterkundig Museum

Heimwee naar Nederland »

01-05-2012 t/m 31-05-2012

Het Pantheon »

permanente tentoonstelling

Marianne Wulms - Hovens

22-07-2010

Iedereen die een bezoek brengt aan de tentoonstelling Charlotte Mutsaers; paraat met pen en penseel, die nog te zien is t/m 29 augustus; Wees Welkom. Wat maakt de aanblik van dit geheel zo aantrekkelijk? De kennismaking met fraaie gouaches, schilderijen waarbij de ondergrond niet meer zichtbaar is, zoals bij een aquarel. In de Hermitage Amsterdam is werk van fauvisten te zien, Charlotte Mutsaers past hier wonderwel bij door haar vrolijke en felle kleurgebruik. Op de expositie is ook een ander fenomeen te zien: piëzografie, als het ware een digitale kunstdruk.

Charlotte Mutsaers geniet bekendheid als schrijfster en kunstenares en stamt uit een familie waarbij levensmoed en eigenzinnigheid kenmerkende eigenschappen zijn. Op één van de wanden staat een uitspraak geschilderd: 'Schrijven houdt de dood op afstand en verhevigt het leven'.

Charlotte en haar man verblijven veel in Oostende, de invloed hiervan is vaak humoristisch merkbaar in het thema (zee) dieren. Zoals bij haringvloot, waarin een tweemaster meevaart op een uitvergrote haring. Andere titels zijn veelzeggend: Kijk naar de vis en de little inkfish in gemengde techniek met de tinten van zand, zee en lucht. Wees welkom is een acrylschilderij waarbij een vrouwelijke haas (‘Mijn naam is haas’) zich geposteerd heeft in de deuropening. Een stoel voor de denkbeeldige bezoeker staat al klaar. Der Tod und das Mädchen roept gedachten op aan een poëzieversje van vroeger: ‘schepen vergaan, maar onze liefde blijft bestaan’. Het is in mijn ogen de mooiste eigentijdse verbeelding van zwart/wit denken. De man van het liefdespaar heeft een zwart gezicht, dat van de vrouw is wit, met felrode lippen als een zucht naar het leven. Het schilderij is ook als kaart te koop, met de Franse vlag in het zand van de duinen. Wonderlijk genoeg heeft het hier een andere titel: ‘elk stadje heeft zijn schatje, maar Oostende heeft er twee’.

Charlotte Mutsaers vertelt haar verhaal op doek ook in illustraties bij boeken en in enkele Piëta’s in acryl en gouache. Citaat uit een begeleidende tekst: ‘Als een rotsblok, als een grote waarin de grote zoon kan schuilen, zó rijst de Piëta voor ons op’.

Uiteraard is binnen de tentoonstelling ook veel aandacht voor Charlotte Mutsaers als schrijver met boeken, curiosa, varianten in manuscripten en aantekeningen over de opzet. En met speciale documenten, oude familiefoto’s en babyfoto’s van Charlotte die zich zelf ‘een Allerzielenkind’ noemt, omdat ze geboren is op 2 november 1942.

Zij die zelden exposeert weet zich nu als schrijver omringd door tal van schrijversportretten die beneden in het gebouw te bezichtigen zijn. Hierbij is zij zelf ook als kunstenaar present met een portret dat zij schilderde van echtgenoot Jan Fontijn en hond Does en met een door Dorinde van Oort geschilderd portret van Charlotte. De aanblik van alle verbeelde auteurs is verbluffend, ik noem er twee: Hendrik Willem van Loon, geschilderd door Joep Nicolas en Diana Ozon, prominent aanwezig dankzij Aat Veldhoen.

Christi Maan

11-04-2010

De portrettengalerij is indrukwekkend, helaas vind ik niet dat het portret van de voetballer,colummnist en van alle walletjes mee-etende Jan Mulder hier thuis hoort. Verder een top-museum!